door Humphrey Dundas
"Genezing langs
geestelijke weg - medisch bewijsbaar." Dit is het thema van een
internationale lezing die gehouden zal worden op 27 en 28 april in
Suriname. Tijdens deze openbare informatieve lezing spreken Peter
Mayersbach, arts transfusiegeneeskunde aan een universiteit en de heer
en mevrouw Hawinkels, leiders van de Bruno Gröning-Vriendenkring in
Nederland en Curaçao, over het thema. De lezing vindt plaats op 27
april 2011 in het gebouw van de Vereniging van Medici (VMS),
Picornistraat 4, Uitvlugt. Aanvang 19.00 uur. Op 28 april vindt
dezelfde lezing met deze arts plaats in Nieuw Nickerie in het
Patronaatsgebouw, GG Maynardstraat 35. Aanvang 19.00 uur. Uitgenodigd
zijn alle geïnteresseerden. De toegang is gratis. Er wordt een
vrijwillige bijdrage gevraagd.
Een genezing uit vele
De sprekers zullen ingaan op de medische bewijsbaarheid van genezing
langs geestelijke weg door de leer van Bruno Gröning. Bruno Gröning
(1906 - 1959) leerde hoe men een natuurlijke genezende kracht kan
opnemen. Personen die op deze manier gezond zijn geworden, zullen over
hun genezing vertellen. De toehoorders wordt een manier getoond, hoe ze
zelf, deze genezende kracht bewust in hun lichaam kunnen opnemen. Rosa
Zenel, 43 jaar, vertelt: „Reeds als kind was ik depressief. Later
kwamen daar angsten en paniekaanvallen bij. Veel medicatie en
therapieën in klinieken hielpen slechts tijdelijk. Tenslotte zag ik nog
maar één uitweg: zelfmoord. Enkele dagen voor mijn geplande zelfmoord –
in juli 2007 - kwam ik in contact met de Bruno Gröning-Vriendenkring en
de leer van Bruno Gröning. Sindsdien zijn de kwellende depressies, alle
angsten en paniekaanvallen verdwenen. Ik heb weer levensvreugde en
vrede teruggevonden." Hoe is zoiets mogelijk? Hoe kwam deze genezing
tot stand?
Bruno Gröning - een ongewoon mens
In 1949 kwam de
naam Bruno Gröning in de schijnwerpers te staan. Pers, radio en
weekbladen deden hiervan verslag. Maandenlang benam het gebeuren rond
de 'wondergenezer', zoals hij spoedig werd genoemd, de jonge republiek
de adem. Er draaide een bioscoopfilm, wetenschappelijke
toetsingscommissies werden ingesteld, de autoriteiten hielden zich, tot
in het hoogste college, bezig met het geval Bruno Gröning. De
Noordrijn-Westfaalse minister van Sociale Zaken liet Bruno Gröning
vervolgen wegens overtreding van de 'heilpraktikerwet' (in Nederland
niet van toepassing), de Beierse minister-president verklaarde echter,
dat men zo'n 'bijzondere verschijning' zoals Gröning niet in paragrafen
moest indelen. Het Beierse Ministerie van Binnenlandse Zaken duidde
zijn werk aan met 'vrije liefdadigheid'.
In alle lagen van de bevolking werd
heftig en controvers over het geval Bruno Gröning gediscuteerd. De
emotionele golven brandden hoog. Geestelijken, artsen, journalisten,
juristen, politici en psychologen: allen spraken over Bruno Gröning.
Zijn wondergenezingen waren voor de ene genadegeschenken van een hogere
macht, voor de ander kwakzalverij. Maar het daadwerkelijke van de
genezingen werd door medische onderzoeken bewezen.
Bruno Gröning, in 1906 geboren in Danzig en na de oorlog als
vluchteling geëmigreerd naar West-Duitsland, was een eenvoudige
arbeider. Hij heeft van de meest verschillende werkzaamheden geleefd,
hij was timmerman, fabrieks- en havenarbeider, telegrambesteller en
zwakstroommonteur: Nu stond hij plotseling in het middelpunt van de
publieke belangstelling. Het bericht van zijn wondergenezingen
verbreidde zich wereldwijd. Uit alle landen kwamen zieken,
verzoekschriften en aanbiedingen. Tienduizenden genezingzoekenden
pelgrimeerden naar de plaatsen waar hij werkte. Een revolutie in de
geneeskunde begon zich af te tekenen.
Maar ook de tegenkrachten waren er. Invloedrijke artsen, kerkfunctionarissen, juristen en voormalige medewerkers zetten alles in beweging om het werk van Bruno Gröning te belemmeren. Genezingsverboden achtervolgden hem, processen werden hem aangedaan. Al zijn streven om zijn werk in geordende banen te leiden, mislukte. Enerzijds door tegenstand van de toonaangevende maatschappelijke krachten, anderzijds door onvermogen of winstbejag van zijn medewerkers. Toen Bruno Gröning in januari 1959 in Parijs stierf, was het laatste proces tegen hem in volle gang. Het proces werd geschorst, nooit werd een definitief oordeel uitgesproken. Maar veel vragen bleven open.
De leer van Bruno Gröning
De leer van Bruno Gröning gaat uit van de invloeden van geestelijke
krachten op de mens. De invloed van deze krachten is groter dan door de
meeste mensen wordt aangenomen.
Bruno Gröning vergelijkt de mens met een batterij. In het dagelijkse leven levert ieder kracht in. Toch wordt de benodigde nieuwe levensenergie dikwijls niet meer voldoende opgenomen. Evenals een lege batterij niet in staat is te functioneren, zo kan een krachteloos lichaam zijn taken niet uitvoeren. Uitputting, nervositeit, levensangsten en uiteindelijk ziekte zijn de gevolgen. Bruno Gröning legde uit hoe ieder weer tot nieuwe energie kan komen. Het geloof in het goede is hiervoor evenzeer voorwaarde als de wil tot de gezondheid. De mens is overal omgeven door genezende golven, die hij slechts hoeft op te nemen. Volgens Bruno Gröning bestaat er geen ongeneeslijke ziekte, hetgeen de medisch onderzochte succesberichten bevestigen. De genezingen vinden hier alleen plaats langs geestelijke weg en zijn daarom niet gebonden aan het materiële lichaam van Bruno Gröning.
Om deze heilstroom op te nemen, zit de hulpzoekende met geopende handen, armen en benen niet over elkaar, om het stromen van de heilstroom niet te belemmeren. Gedachten aan ziekten en zorgen werken storend, gedachten aan iets moois daarentegen helpen.
Als de heilstroom door het lichaam stroomt, stoot deze op de organen die door ziekte zijn belast en begint daar een reinigende werking. Daarbij kan er pijn optreden, die een aanwijzing is voor de reiniging van het lichaam. Omdat de ziekte in haar aard niet door God gewild is, wordt zij geleidelijk verwijderd. Dat kan in enkele gevallen ook spontaan gebeuren. Hiervoor is het nodig dat de mens zich in gedachten niet meer met de ziekte bezighoudt, maar erin gelooft dat voor God geen ongeneeslijk bestaat.
Om ook verder gezond te blijven, stellen de Bruno Gröning-vrienden zich dagelijks op de ontvangst van de heilstroom in. Het gezonde lichaam vormt de basis voor een leven in harmonie met de mens zelf, zijn medemensen en met de natuur.
Het doel van de leer van Bruno Gröning is om een zieke tot een levensblij mens te maken, die vrij is van lichamelijke en psychische belastingen.
MWF - De Medisch Wetenschappelijke Vakgroep
Een internationaal forum van medische beroepen
Toen de Hamburgse arts Matthias Kamp in 1984 voor de eerste keer hoorde
van Bruno Grönings leer over genezing langs geestelijke weg, was hij
eerst sceptisch. Maar toch dwong wetenschappelijke nieuwsgierigheid hem
om de succesberichten, die hij voor zichzelf niet wetenschappelijk kon
verklaren, aan een nauwkeurige controle te onderwerpen. Spoedig sloten
andere artsen zich aan, en met hen richtte Matthias Kamp in 1992 de
Medisch Wetenschappelijke Vakgroep (MWF) op. Sindsdien heeft deze
vakgroep zich ontwikkeld tot een actief forum voor duizenden artsen en
anderen met een medisch beroep uit heel Europa, die zich met de geest
van Bruno Gröning verbonden voelen. Matthias Kamp is schrijver van het
in 1993 verschenen boek "Bruno Gröning - Revolution in der Medizin",
waarin hij niet alleen een levendig beeld van deze buitengewone mens
neerzet, maar ook de geldigheid en grote betekenis van de genezing
langs geestelijke weg voor ons huidige gezondheidswezen vooropstelt.
Door publicaties,vaklezingen in grote steden in binnen- en buitenland en artsencongressen willen de artsen rondom dr. Matthias Kamp de geestelijke geneeswijze, die bij ons dikwijls nog op onbegrip of afwijzing stuit, op dezelfde manier de weg effenen, zoals dit in Groot-Brittannië allang is gebeurd. Daar is deze manier van genezen een sinds tientallen jaren bestaande geïntegreerde therapievorm in de klinische verzorging en in de staatsgezondheidsdienst.
Een weg uit de verslaving
De talrijke genezingen van drugs- en alcoholverslavingen bewijzen, dat
ook op dit gebied hulp en genezing door de leer van Bruno Gröning
mogelijk is. Het individuele lot in deze berichten raakt ons diep. De
betreffende personen waren lichamelijk en geestelijk verwoest. Met geen
enkele therapie is het gelukt hen tot een duurzaam vrij zijn van alle
drugs te brengen. De weg die genezen personen hier zijn gegaan, berust
op de leer van Bruno Gröning. Heel kort gezegd, ze deden innerlijk
afstand van slechte gewoonten, leerden een zogenoemde "Heilstrom" op te
nemen en konden toen de positieve werking in hun lichaam ervaren.
Iedereen kan door de leer van Bruno Gröning en het opnemen van de Heilstrom de kracht krijgen, de drugsverslaving te overwinnen. Hierbij kunnen ook familieleden helpen door de kracht voor de betrokken persoon op te nemen. Bruno Gröning zei: "De wil in het leven is voor alles de voorwaarde. Zo de wil, zo de gedachte. De gedachte beweegt de mens tot de daad. (...) Ik verbied niets en schrijf niets voor." Daarom wordt in de gemeenschappen noch gebruikelijke ontwenningstherapieën, kliniekopname noch het bezoek aan andere hulpinstanties afgeraden. De Bruno Gröning-Vriendenkring beschikt zelf niet over eigen therapiemogelijkheden. Woonruimte of geldmiddelen worden niet ter beschikking gesteld.
Bildunterschriften
Bruno Gröning in Herford op het balkon van het huis Wilhelmsplatz 7